Hayata tutunmam için kim el uzattıysa, bir parçamı alıp götürdü benden.
İçimizde şimşekler çakarken, yüzümüzle gülümsüyoruz, çünkü oyunun kuralı böyle
Tarih değişti, kötü anılar değişmedi sevgili günlük. Her şey çok kötüye gitti. Biz paramparça olduk. Artık toparlanmamız başka dünyalara kaldı. Her şey bitti, herkes gitti.
Hayat bir rüya deseydin inanırdım. Öyle ki bir rüya gibiydi yaşadıklarım
Uyuyunca geçse keşke. Uyanınca tekrar başlıyor.
Beni biliyorsun ellerine uzanamam fakat ellerini uzatırsan bir daha asla bırakmam.
Hiç yoktu belki ama var olan her şeyden daha çok vardı.
Kahrolsun bağzı şehirler.
Beni korkutan bu karanlık, bu sessizlik, bu boşluk değil ki. Seni görmeden ölme ihtimalim korkutuyor beni.